W sobotę 7 listopada do szło do zamachu terrorystycznego w Krakowie. W sieci pojawiło się mnóstwo nagrań z tego zdarzenia. Obejrzałem wiele z nich. Poniżej to, które chyba najdokładniej odtwarza to, co tam się działo; Kraków: Co pokazują widea z ataku | Odtworzenie. Zamach w Krakowie.

Pod nim krótkie streszczenie treści tego nagrania:

Strzały w samym sercu Krakowa: 7 listopada 2026 roku uzbrojony mężczyzna przejeżdża przez krakowskie Stare Miasto i otwiera ogień do przechodniów. Sześć osób ginie, 16 zostaje rannych. W jaki sposób sprawca mógł poruszać się po centrum miasta? I jak policji udało się go zatrzymać?

Na podstawie nagrań z telefonów komórkowych, relacji świadków oraz zapisów z kamer monitoringu rekonstruujemy atak w Krakowie minuta po minucie. Materiały pokazują, jak sprawca otwiera ogień na Rynku Głównym, a następnie przejeżdża przez Stare Miasto, ścigany przez policję. Zaledwie kilka minut później jego przejazd kończy się na skrzyżowaniu wymianą ognia.

Po ataku śledczy znajdują trzy kolejne ciała w domu rodziny 24-letniego podejrzanego. Polska prokuratura prowadzi dochodzenie w sprawie przestępstwa o charakterze terrorystycznym. Według ministra spraw wewnętrznych istnieją przesłanki wskazujące na to, że sprawca wyznawał poglądy skrajnie prawicowe. Jego dokładny motyw pozostaje na razie niejasny.

x

Natomiast narrator w tym wideo mówi:

W polskim mieście Krakowie nieznany osobnik strzelał z samochodu do przechodniów. Zabił sześć osób. W oparciu o nagrania przechodniów i te z monitoringu rekonstruujemy, jak ten człowiek poruszał się po Starym Mieście i jak policja, po kilku minutach. zatrzymała sprawcę.

Jest sobota 7 listopada 2026 roku w drugim co do wielkości mieście Polski. Przez środek Starego Miasta jedzie od ulicy Sławkowskiej człowiek w kierunku Rynku Głównego. Wjeżdża swoim ciemnym Subaru Impreza prosto pod kamerę monitoringu i zatrzymuje się pod nią. Po chwili zaczyna strzelać do przechodniów. Dokładny czas jest możliwy do ustalenia dzięki nagraniu z telefonu komórkowego zapisanemu w tym samym czasie około 200 metrów dalej na południe. Pokazuje ono godzinę na wieży Ratusza – około 15-tej godziny. Na tym nagraniu słychać w tle strzały.

15 sekund po godzinie 15-tej policja otrzymuje pierwszą informację o strzelaninie. 25 sekund po oddaniu pierwszego strzału sprawca odjeżdża. Na jednym z nagrań z telefonu komórkowego widać jak jedzie on w kierunku Bazyliki Mariackiej. Zaraz potem kolejne nagranie z telefonu komórkowego rejestruje jak skręca on w południową stronę Rynku w ulicę Grodzką. Tu w pościg za nim udaję się samochód policyjny. Na placu Wszystkich Świętych ostrzeliwuje tramwaj: motorniczy i pasażerowie nie ucierpieli. Samochód sprawcy jedzie w kierunku południowym. Na placu Marii Magdaleny przechodnie znajdują schronienie.

Pościg kończy się na skrzyżowaniu Stradomskiej i Dietla. Sprawca uderza w biały samochód, dochodzi do wymiany ognia. Na tym nagraniu widać, że ma on na sobie wojskowe ubranie, wyposażenie taktyczne i kamizelkę kuloodporną.

Nagranie z kamery monitoringu pokazuje jak jeden z policjantów osuwa się na ziemię, a sam sprawca też zostaje trafiony. Następne pokazuje, jak jeden z postrzelonych policjantów podszedł do sprawcy: oddaje siedem strzałów w jego kierunku, a następnie sam pada na ziemię.

Sprawcą jest 24-letni mężczyzna z Ostrowca Świętokrzyskiego położonego około 190 kilometrów od Krakowa. Po napadzie policja przeszukuje mieszkanie jego rodziców i znajduje w nim trzy martwe osoby: rodzice i siostra 24-latka.

W sumie nie żyje 6 osób: cztery kobiety i dwóch mężczyzn; 16 osób rannych, w tym sprawca i dwóch policjantów. Motywy jego działania nie są znane.

x

W swoich blogach często posługuję się zasadą sformułowaną przez angielskiego średniowiecznego teologa Williama of Occam, zwaną brzytwą Occama, która mówi, że do objaśniania rzeczywistości nie należy używać większej ilości niezależnych bytów, niż jest to absolutnie konieczne. Przekładając to na prosty język, oznacza to, że im prostsze wyjaśnienie, tym bliższe prawdy, czyli że odrzucamy (tniemy) wszelkie próby zagmatwania rzeczywistości w postaci mnożenia faktów i wątków, które nas oddalają od prawdy.

Co wiemy na pewno? Wiemy, że odległość wzdłuż ulicy Sławkowskiej od dawnej linii murów obronnych do Rynku Głównego wynosi 400 metrów i że napastnik jadący z prędkością 40-60 km na godzinę, pokona ją w 25-40 sekund. To informacja od sztucznej inteligencji, która dalej pisze mi:

Analiza topografii Starego Miasta jednoznacznie wskazuje, że ulica Sławkowska to najkrótsza i najbardziej bezpośrednia droga samochodowa, by wjechać od strony północnej obwodnicy (Plant) prosto na płytę Rynku Głównego.

Z punktu widzenia logiki sprawcy, ten wybór miał kluczowe znaczenie taktyczne:

• Brak fizycznych barier stałych: W przeciwieństwie do ulicy Floriańskiej (gdzie drogę blokuje piesza Brama Floriańska i rejon Barbakanu) czy ulicy św. Jana, ulica Sławkowska zapewnia szerokie, całkowicie proste i pozbawione stałych zapór architektonicznych połączenie z drogą publiczną.
• Geometria trasy: Ulica biegnie idealnie w linii prostej. Napastnik nie musiał wykonywać żadnych skomplikowanych manewrów ani zakrętów od momentu przekroczenia linii dawnych murów obronnych, co pozwoliło mu na rozwinięcie maksymalnej prędkości w strefie wyłączonej z normalnego ruchu kołowego.
• Element zaskoczenia: Ponieważ strefa ta jest na co dzień przeznaczona wyłącznie dla pieszych, dorożek i rowerzystów, wjazd rozpędzonego czarnego Subaru zaskoczył przebywających tam ludzi. Pierwsze ofiary postrzelono właśnie u wylotu Sławkowskiej, zanim pojazd z impetem wjechał bezpośrednio we wschodnią pierzeję Rynku.

Wybór tej konkretnej osi natarcia pozwolił zamachowcowi na pokonanie odcinka do serca Krakowa w zaledwie kilkadziesiąt sekund, co zdeterminowało tragiczny początek całego zdarzenia.

x

Zatem podstawowe pytanie brzmi: Czy władze miasta i państwa zdawały sobie sprawę z tego stanu? Stare Miasto i Rynek Główny w Krakowie to prawdopodobnie najczęściej i najliczniej odwiedzane miejsce w Polsce. A więc idealne do przeprowadzenia takiej akcji terrorystycznej. W sytuacji, gdy w Europie często dochodziło do akcji, w których zamachowcy wjeżdżali w tłum, bierność najwyższych władz wydaje się bardzo podejrzana, bo Kraków jest czymś więcej, niż tylko jakimś miastem regionalnym na południu Polski. Nie ulega wątpliwości, przynajmniej dla mnie, że najwyższe władze zdawały sobie z tego sprawę. Nie ma drugiego takiego dużego miasta w Polsce, które stwarza tak idealne warunki do aktu terrorystycznego. A więc co? Czekały na wykorzystanie tych dogodnych warunków? Najprostsza odpowiedź brzmi – tak!

Właściwie to mógłbym na tym skończyć, ale mogę jeszcze poprzeć ten wniosek rzymską zasadą: is fecit, cui prodest – ten zrobił, komu to przynosi korzyść. To będzie okazja dla rządu do uchwalenia ustaw, które ograniczą prawa obywateli.

Co wiemy o napastniku? Miał na sobie wojskowe ubranie, kamizelkę kuloodporną, wyposażenie taktyczne, na głowie hełm i prawdopodobnie miał zamaskowaną twarz. Policjant oddał do niego siedem strzałów, a mimo to przeżył, pewnie dzięki tej kamizelce. Gdy porówna się jego wyposażenie z tym policjantów, to chciałoby się powiedzieć, że śmiech ogarnia, gdyby nie tragizm sytuacji. Podstawowe pytanie brzmi: czy tak „opatulonego” człowieka można rozpoznać? – Nie można. A skoro nie, to czy to był ten człowiek, czy może ktoś podstawiony? Takiej możliwości nie można wykluczyć tylko dlatego, że komuś wydaje się to absurdalne. Argumentem, który przemawia za takim wnioskowaniem, jest fakt zabicia swoich najbliższych. Człowiek podstawiony nie miałby z tym najmniejszych skrupułów. To jest oczywiście tylko hipoteza. Być może tak nie było, ale nie można jej całkowicie wykluczyć. Trwa wojna na Ukrainie. Jest tam zapewne wielu ludzi zdesperowanych, a może nawet takich, którzy nie mają już nic do stracenia: masz wykonać takie a takie zadanie, jak przeżyjesz, to zapewnimy ci drugie życie, a jeśli nie, to i tak nic nie tracisz. Jeśli zabito najbliższą rodzinę tego napastnika, to może po to, by nie było osób, które mogłyby zidentyfikować czy był nim on we własnej osobie, czy może jednak ktoś podstawiony. W takiej sytuacji najprościej jest uznać, że był chory psychicznie i to wszystko wyjaśnia, nawet zamordowanie swoich najbliższych.

To wszystko, co powyżej napisałem, to tylko hipoteza i tak to należy traktować. Każdy sam musi ocenić czy ma ona znamiona prawdopodobieństwa, czy – nie. Nie ulega jednak wątpliwości, że w niedzielę obudziliśmy się już w innym państwie.

„Nie ma takiego okrucieństwa ani takiej niegodziwości, której nie popełniłby skądinąd łagodny i liberalny rząd, kiedy zabraknie mu pieniędzy”. – Alexis de Tocqueville. No właśnie! Dziś, gdy rządy mogą kreować pieniądze bez pokrycia, te okrucieństwa i niegodziwości nie zniknęły. Znajdują one zastosowanie na innym polu. I o tym przekonaliśmy się w Krakowie. Nie ma znaczenia czy rządy są prawicowe, czy lewicowe.